Ten 37. Wie van den erffgenamen met gemeiner stemme up die holtspraeke tot einen marckenrichter gecaeren wordt, die salt wesen, unde dat niet weigeren, bij verbuirte eines goeden ancar Rijnsches wijns, unde sal evenwell sulckes bedienen unde dese brocke salmen mogen ahn deselvigen onwillighen sijnen meijer ahn des lantheren geltpacht offte saetgewas verhalen, welck meijer sulx sall verleggen, unde sijnen lantheren mogen corten.