Die praesente aenwesende erffgenaemen hebben geresolviert aldierwijl den marckenrichter groote moijten moet nemen en hebben, welcke sij sustinieren, dat die selve niet kan draegen tensij eenen den marckenrichter geadjungiert worden, dat vermitz die saementlijcke erffgenaemen als nu niet bij malcanderen waeren, ten naesten holtspraecke, soo met den eersten in tijt van een maent opt nieus sall angestelt worden, naerden daer over sall gedisponiert en uytspraecke affgedaen worden. Tegen dese protestiert den marckenrichter, en sall ‘t selve niet toestaen, ten sij sufficiante contrarie redenen worden bijgebracht, waer door sijn Wel Ed. daer toe onbequam mogte bevonden ofte die gemeente naedelich doen, actende het geallegierde frivool en van gener weerden.