De markenrigter en gecommitteerden geëxamineerd het bij erfgenaame resolutie van den 22 April 1825 in hunne handen gesteld schriftelijk voorstel van eenige geërfdens in voornoemde markte [marke Raalterwoold] strekkende tot verdeeling der marktegronden, op grond van het desluit van den voormaligen Koning van Holland [Lodewijk Napoleon] van den 16 van Grasmaand [april] 1809 nr. 7 en daarop gevolgd Besluit van dienzelfden dag nt. 7 uitgegeven den 10 van Bloeimaand [mei] 1810, hebben de eer te rapporteren: [dat] hun het onderhavige schriftelijke voorstel [van 22 april 1825] en daarin vervat plan zooals hetzelve is liggende, geheel onuitvoerlijk en strijdende met de geallegeerde Koninklijke Besluiten is voorgekomen als houdende dezelve wel voorschriften tot verdeeling van woeste gronden, om daardoor de ontginning en vrugtbaarmaaking van de zoodanige te bevorderen, doch geensinds om door vergraving en versnippering van goede marschgronden op meenten de mingegoede ingezetenen der markte, van deze voor hen onontbeerlijke algemeene weiden te versteeken, daar deze mingegoeden nimmer door toedeeling van een gering aandeel in die te verdelene marschgronden voor hun regt van weiden kunnen worden schadeloos gesteld, want volgens de meeting bedragen de gezamnelijke marschgronden in deze markte, zoo goed als slegte, plusminus zeshonderd bunders. Hiertoe zijn gerechtigd vierhonderd negenendertig huisgezinnen, zoo gewaarden als ongewaarden. Genomen dat er zestig volle waarden in de markte zijn, welke volgens het onderhavige plan [van 22 april 1825] viermaal zoveel grond als de ongewaarden zoude worden toebedeeld, bedraagt zich alzoo eenhonderd en tachtig aandeelen, gevoegd bij bovengemelde vierhonder negenendertig geeft zeshonderd negentien aandeelen, 't geen volgens de hiervoren opgenomene groote de gronden nog geen bunder per aandeel zoude bedragen. Indien men nu voor algemeente en bijzondere wegen, slooten en waterleidingen volgens de minste berekening een vierde van het geheel neemt, blijft dit aandeel voor ieder slegts ruim een halve bunder, hetwelk toch nimmer als een billijke schadeloosstelling voor het ongestoord regt van heiden en weiden kan worden aangemerkt. Het is dan op grond van al het bovenstaande dat markenrigter en gecommitteerden der vergadering voordragen om ede eischers in dezen te renvoyeeren eaan de competente authoriteiten in de bovengenoemde Besluiten aangewezen, met in het oog houden van de bij die Besluiten voorgeschrevene voornemens.